پسر 5 ساله‏ ام، با برادر کوچک تازه متولد شده ‏اش بسیار بد رفتاری می‏ کند. علت چیست و چگونه باید این مشکل را از بین برد؟

علت این بد رفتاری، حسادت شدید به فرزند دوم است که در کودکان زیر 5 سال و با فاصله‏ ی سنی کمتر از 3 سال بیشتر به چشم می‏ خورد (از 6 سالگی به بعد، به جهت ارتباط بیشتر کودک با همسالان در آمادگی و مدرسه، حس حسادت کمتر می‏ شود؛ ولی از بین نمی ‏رود).

ای کاش پیش از تولد فرزند دوم، فرزند اول خود را آماده می‏ کردید [1] و اگر چنین نکرده ‏اید، برخوردهای شما در حال حاضر بسیار اهمیت دارد. برخوردهای نسنجیده می‏تواند از فرزند دوم رقیب هولناکی بسازد و آثاری منفی داشته باشد و برخورد درست، حسادت فرزند اول را کاهش خواهد داد.

چـنـد توصیـه

1. خود و نزدیکانتان به فرزند دوم (به ویژه در حضور فرزند اول) کمتر توجه کنید.
2. اگر می‏ خواهید فرزندانتان را ببوسید، اول بزرگ‏تر و بعد فرزند تازه متولد شده را ببوسید.
3. با اعطای مسؤولیت به فرزند بزرگ‏تر، حس بزرگ شدن را در او تقویت کنید. فرزند شما علاقه‏ مند است برخی کارهای برادر کوچکش (آوردن شیشه ‏ی شیر، آوردن وسایل حمام، پوشک و مراقبت از او) را به عهده گیرد (البته توجه داشته باشید که چون سیندرلا، خدمتکار برادرش نشود).
4. اجازه دهید گاهی در جاهای بی‏ خطر، برادر کوچکش را بغل کند.
5. سعی کنید در حضور او به فرزند شیرخواره‏ ی خود، شیر ندهید. اوج حسادت کودکان اول، زمانی است که مادر، فرزند دوم را شیر می ‏دهد.
6. ممکن است از شما بخواهد شیر صبحانه را با شیشه بخورد. در این صورت مقاومت نکنید. چون شیر، آرام به دهانش می‏رسد و مزه‏ ی پلاستیک سر شیشه بد است، این عمل دوامی نخواهد داشت.
7. وقتی پدر به خانه باز می‏ گردد، اول سراغ فرزند دوم نرود؛ بلکه دقایقی را با فرزند بزرگ‏تر بگذراند و پس از آن به فرزند دوم توجه کند (توصیه می‏ شود حال فرزند کوچک را از بزرگ‏تر نپرسد).
8. اگر برادر کوچک‏تر را کتک زد، با او با خشونت برخورد نکنید؛ بلکه با لحنی محکم و قاطع بگویید: اجازه نمی‏ دهید به او صدمه بزند.
9. اگر خواست از برادر کوچکش شکایت کند، اجازه دهید حرف بزند. او به شدت به تخلیه ‏ی احساسات نیاز دارد.

[1] ـ والدین می‏ توانند پیش از تولد فرزند جدید، با جمله ‏هایی مانند از تنهایی در می‏ آیی؛ دوست خوبی پیدا می‏کنی؛ در آینده، عمو یا دایی می‏شوی؛ به کمک تو خیلی امیدواریم و... فرزند قبلی خود را آماده کنند.



نسیم مهر؛ حسین دهنوی