تربیت دینی کودکان چه لزومی دارد؟

اگر کودک ما تربیت دینی یابد، برکاتش به خود او و دیگران خواهد رسید. کودکی که با خدا آشنا است، هیچ‏گاه احساس پوچی نمی‏ کند و در جای جای زندگی ‏اش تکیه‏ گاه محکمی خواهد داشت و با همین تکیه‏ گاه، در برابر مشکلات استقامت می‏کند. زمانی که برادران حضرت یوسف 7 او را در چاه انداختند، یوسف 9 ساله بود.

وقتی کاروان از کنار چاه گذشت و یکی از کاروانیان یوسف را دید، صدایش را بلند کرد و گفت: کاروانیان بایستید! بیایید و به این کودک غریب و تنها کمک کنید. وقتی یوسف، این تربیت شده ‏ی دینی، سخن او را شنید، گفت: انسانی که با خدا است، هیچ‏گاه غریب و تنها نیست.
[1]

برکت تربیت دینی کودک، به والدین نیز می ‏رسد. کودک تربیت شده‏ ی دینی، با والدین خود خوب رفتار می‏کند؛ زیرا با قرآن آشنا است و قرآن می‏فرماید: و لا تقل لهما اف. [2] به پدر و مادر اف نگو.

او با روایات معصومان : آشنا می‏ شود که می‏فرمایند: بر الوالدین واجب و ان کانا مشرکین. [3] نیکی به پدر و مادر واجب است؛ حتی اگر مشرک باشند.

تربیت یافته ‏ی دینی، سخنانی زیبا و پر محتوا بر زبان جاری می‏ سازد و سبب افتخار پدر و مادر و نزدیکان می‏ شود. سید جمال الدین 10 ساله بود که با پدرش سید صفدر به تهران مسافرت کرد و در منزل مرحوم آقا سید صادق سنگلجی، مجتهد معروف تهران سکنا گزید. آقا سید صادق، رو به سید جمال 10 ساله کرد و فرمود: خوب، سید جمال کوچک! شما هم چیزی بگویید. سید گفت: چیزی قابل عرض ندارم. آقا فرمود: خوب چیزی قابل طول بگویید. سید بی‏ درنگ گفت: چیزی که قابل طول است، عمر شما است. [4]

تربیت دینی کودکان، در آخرت والدین هم اثر می‏ گذارد. امام صادق 7 از رسول گرامی اسلام 6نقل می‏ کند که حضرت فرمود:

روزی حضرت عیسی 7 از قبرستانی می‏گذشت و دید مرده‏ای را عذاب می‏ کنند. سال بعد از همان قبرستان گذشت و متوجه شد که عذاب آن مرده برداشته شده است. از خداوند پرسید: قضیه چیست؟ خداوند فرمود: فرزندی دارد که جاده‏ای را ترمیم کرد و یتیمی را پناه داد؛ بدین سبب، عذاب او را برداشتم. [5]

نمونه ‏ای دیگر از برکات تربیت دینی کودک برای آخرت پدر و مادر:

روزی رسول اکرم 6از قبرستان بقیع می‏گذشت و به یاران فرمود: بشتابید! در برگشت، یاران خواستند با سرعت بگذرند، حضرت فرمود: آرام بروید. در رفت، مرده ‏ای را عذاب می‏کردند و در بازگشت، عذاب از او برداشته شد؛ چرا که فرزندی دارد و در همین فرصت نزد معلم رفت و «بسم الله الرحمن الرحیم» را آموخت و خداوند به همین جهت، عذاب را از پدر او برداشت. [6]



[1] ـ محمدتقی فلسفی، کودک، ج 2، ص 190.

[2] ـ اسرا ، 23.

[3] ـ حر عاملی، وسائل الشیعه، ج 16، ص 155.

[4] ـ محمدعلی کریمی‏نیا، الگوی‏های تربیت کودکان و نوجوانان، ص 380.

[5] ـ ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج 13، ص 11 و 12.

[6] ـ محمدعلی کریمی‏نیا، الگوی‏های تربیت کودکان و نوجوانان، ص 205 و 206.

نسیم مهر؛ حسین دهنوی