پسر 11 ساله‌ای دارم که دروغ می‌گوید. چگونه با آن مقابله کنم؟

شما باید علل دروغگویی را بیابید و اگر علت مشخص شود و از بین برود، معلول نیز از بین خواهد رفت.

با توجه به علل دروغگویی با آن مقابله کنید:

1. محیط: در محیطی که دیگران دروغ بگویند، کودک نیز دروغ خواهد گفت (ر.ک: پرسش 59) ؛ بنابراین، باید محیط را اصلاح کنید.

2. تنبیه: کودکی که برای رفتارش به شدت تنبیه می‌شود، در صورت ارتکاب خلاف، راست نخواهد گفت. به جای تنبیه، از ساز و کارهای باز دارنده (ر.ک: پرسش 52) استفاده کنید.

3. جلب توجه: در مقابل دروغ‌های او، حساسیت شدید نشان ندهید و او را در موقعیت‌های مناسب نهی کنید؛ چرا که ممکن است برای جلب توجه باشد.

4. احساس حقارت: کودکی که فراوان توبیخ و سرزنش شود، احساس حقارت می‌کند و برای جبران این احساس، دروغ می‌گوید تا با دروغ‌هایش خود را بزرگ نشان دهد؛ پس سرکوفت را قطع کنید.

5: لاف زدن: کودکان در این سن، گاهی لاف می‌زنند تا بزرگ‌نمایی کنند. او را از زشتی و نامطلوب بودن این عمل در دید دیگران آگاه کنید.

6. شوخی: گاهی برای شوخی دروغ می‌گوید. او را با روایات امامان : آشنا کنید. (ر.ک: پرسش 59)

7. پرسش‌های فراوان از کودک: پرسش‌های فراوان از کودک و سؤال پیچ کردن او، وی را به دروغ وامی‌دارد؛ پس در صورت ارتکاب عمل خلافی، از او نپرسید: تو این کار را کرده‌ای؟ بلکه بگویید: هر کس این کار را انجام داده، دیگر تکرار نکند.
توصیه می‌کنم او را از آثار دروغ (محرومیت از بهشت و هدایت الاهی، از دست دادن ایمان، فقر، ضعف حافظه، بی‌اعتباری در اجتماع، جرأت بر گناه و...) آگاه کنید.
اگر از شیوه‌ی محرومیت (ر.ک: پرسش 52) استفاده می‌کنید، در صورت دروغگویی او، محرومیت را دو برابر کنید؛ یکی برای عمل خلاف و یکی هم برای دروغگویی تا بفهمد اگر دروغ نگوید، محرومیت او نصف خواهد شد.
در صورت راستگویی کودک، از تشویق و تحسین او غافل نشوید.

نسیم مهر؛ حسین دهنوی