نمایش نتایج: از 1 تا 5 از 5

موضوع: حرف زدن پسرم با خودش و زياد حرف زدنش با ديگران

7654
  1. بالا | پست 1
    کاربر همیاری

    عنوان کاربر
    کاربر همیاری
    تاریخ عضویت
    June_2013
    شماره عضویت
    6030
    نوشته ها
    5
    سپاس
    0
    1
    دریافت
    0
    آپلودها
    0

    حرف زدن پسرم با خودش و زياد حرف زدنش با ديگران

    من تو قسمت عصبانيت والدين توضيح دادم كه مادر عصباني هستم ولي جديدا متوجه شدم پسرم علاوه بر اينكه زياد درباره هر موضوع بي ربطي حرف ميزنه با خودشم حرف ميزنهپسرم 9 ساله است . به نظرتان عصبانيت من روش تاثير گذاشته يا اين مساله تو بچه ها عادي و رفع ميشه .

  2. کاربر مقابل از elnanaz عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:


  3. بالا | پست 2
    کاربر همیاری

    عنوان کاربر
    کاربر همیاری
    تاریخ عضویت
    October_2011
    شماره عضویت
    1065
    نوشته ها
    122
    سپاس
    0
    0
    دریافت
    0
    آپلودها
    0

    RE: حرف زدن پسرم با خودش و زياد حرف زدنش با ديگران

    سلام دوست عزیز

    شما نسبت به فرزندتون از تنبیه کلامی و بدنی هم استفاده میکنید؟
    علاوه بر زیاد حرف زدن فرزندتون ایشون چه کارهای ناپسند دیگری انجام میدن؟
    تو خونه کاملا به نیازهاش و عواطفش توجه میشه؟
    رابطه ی شما و همسرتون چطوریه؟

  4. بالا | پست 3
    کاربر همیاری

    عنوان کاربر
    کاربر همیاری
    تاریخ عضویت
    June_2013
    شماره عضویت
    6030
    نوشته ها
    5
    سپاس
    0
    1
    دریافت
    0
    آپلودها
    0

    RE: حرف زدن پسرم با خودش و زياد حرف زدنش با ديگران

    بله بعضي وقتها كه عصباني ميشم سرش داد ميزنم و كتكش ميزنم . هميشه سعي كرده حرف خودش بزنه اگه بهش تذكر بدم عصباني ميشه و قبول نميكنه . تا اونجايي كه از دستم بر آمده براش بر آورده كردم ولي كلا خيلي پر توقعه .رابطه من و همسرم خيلي خوبه ولي زياد به تربيت بچه ها اهميت نميده و بيشتر دوست داره وقتي مياد خونه سكوت باشه چون ساعات زيادي تو يه جاي پر سرو صدا كار ميكنه منم سعي ميكنم موقعي كه خانه است با اشاره به پسرم بفهمانم كه حرف نزنه .

  5. بالا | پست 4
    کاربر همیاری

    عنوان کاربر
    کاربر همیاری
    تاریخ عضویت
    June_2013
    شماره عضویت
    5774
    نوشته ها
    37
    سپاس
    0
    1
    دریافت
    0
    آپلودها
    0

    RE: حرف زدن پسرم با خودش و زياد حرف زدنش با ديگران

    سلام
    اینکه واقعا پرتوقعه یا کم حوصلگی شما باعث این برداشت میشه جای تامل داره.
    حرف زدن زیاد بچه ها با دیگران توی این سن طبیعی محسوب می شه ولی باخودش نه و ممکنه نشانه اضطراب و از همه مهمتر توجه طلبی باشه.
    دست از کتک زدن پسرتون در مواقعی که عصبانی هستید بردارید و حتما این مشکل خودتون رو حل کنید اینکه پسرتون زود عصبانی میشه و میخواد حرف خودش رو به کرسی بنشونه احتمالا ی الگو برداری از رفتار خود شما نیست؟؟

  6. بالا | پست 5
    کاربر همیاری

    عنوان کاربر
    کاربر همیاری
    تاریخ عضویت
    January_2013
    شماره عضویت
    4294
    نوشته ها
    184
    سپاس
    4
    27
    دریافت
    0
    آپلودها
    0

    RE: حرف زدن پسرم با خودش و زياد حرف زدنش با ديگران

    سلام خدمت الناز خانم. درارتباط با مشکل فرزندتون  اینطور میتونم به شما بگم که:

    روند منطقی و درست رشد كودكان از لحاظ دستیابی به مهارت‌های ارتباطی چگونه طی می‌شود؟ كودكان تا قبل از سه سالگی، فقط از طریق حسی ـ حركتی و لامسه نسبت به جهان اطراف خود آگاهی كسب می‌كنند، اما همین كودك پس از سه سالگی می‌تواند جمله بسازد و مفاهیم را متوجه شود و شروع به صحبت كردن كند.
    اما در این میان، بسیاری از والدین، نگران زیاد صحبت كردن كودكانشان هستند، در حالی كه زبان به عنوان یكی از عوامل رشد شناختی كودكان محسوب می‌شود. می‌توان از این واكنش رفتاری، نقطه قوتی برای رشد مهارت‌های ارتباطی كودك به وجود آورد.
    یكی از اصول تشخیص كودكان باهوش، تسلط سریع‌تر بر تكلم است،
    شاید تاكنون بارها توجه كرده باشید زمانی كه مادران با تلفن به مدت طولانی صحبت می‌كنند یا در جمعی مشغول صحبت هستند و از كودكشان غافل می‌شوند، كودك با صحبت كردن طولانی یا پرسش‌های مكرر سعی می‌كند كه توجه مادر را به خود جلب كند. روان‌شناسان ریشه این نوع واكنش‌های رفتاری كودك را جلب توجه والدین می‌دانند. گاهی ترس كودكان نیز به زیاد صحبت كردن آنها منجر می‌شود، می‌افزاید: این اتفاق بویژه در سنین پایین و برای كودكانی كه شب‌ها از تنها خوابیدن در اتاق خود می‌ترسند، اتفاق می‌افتد. چنین كودكانی از والدینشان می‌خواهند كه كنار آنها بمانند تا با آنها صحبت كنند. حسادت نیز بخصوص پس از به دنیا آمدن فرزند جدید

    در بسیاری موارد، زیاد حرف زدن حتی در بزرگسالان نیز وسیله‌ای برای پوشش پریشان احوالی روحی یا نگرانی‌های درونی است. اگر والدین به فرزندشان به اندازه كافی توجه كنند و برایش به طور اختصاصی وقت بگذارند، اما باز هم فرزندشان به طور غیرعادی صحبت كند، باید به دنبال ریشه‌های روانی قضیه بگردند

     الناز خانم شما برای رفع این مشکل فرزندتان باید:
    1-  برای كودك وقت بگذارید انگیزه برای صحبت كردن زیاد كودكان با هدف جلب توجه، زمانی كه پدر و مادرها به طور اختصاصی زمانی را برای بازی یا سرگرمی آنها اختصاص داده‌اند، به حداقل رسیده است؛ یعنی اختصاص چنین زمانی، فرصتی را فراهم می‌كند تا به بسیاری از پرسش‌های كودك، پاسخ‌های منطبق با سطح دركش داده شود

    اگر والدین چنین زمانی را هر روز به فرزندشان اختصاص دهند، می‌توانند بدون نگرانی به پرسش ‌های كودكانه آنها پاسخ دهند و فرصتی را برای ایجاد حس عاطفی مطلوب از طریق صحبت كردن با فرزندشان فراهم كنند.

    2- به او بیاموزید که هرگاه احساس می‏کندمی‏خواهد بیش از حد معمول سخن بگوید، زبان خود را به مدت 30 ثانیه به دندان‏های فک پایین بفشارد

    3-زمینه رفتارهای متفکرانه را برایش فراهم سازید. ورزش‏های فکری مانند شطرنج، سرگرمی‏های نیازمند تفکر مانند کیت (مدارهای الکترونیکی ساده) و بازی‏های فکری، از پر حرفی او می‏کاهد.


    الناز خانم  در صورت کم شدن رفتار، از تشویق و تحسین اوغفلت نورزید

کاربران دعوت شده

© تمامی حقوق برای همیاری ایران محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد