همواره نمی توان به راحتی منظور همه افراد را درک کرد یا با آنها صحبت کرد. ممکن است برخی افراد پیچیده و بداخلاق باشند و ذهنیتشان به دوره مابین دوران کودکی و بزرگسالی تعلق داشته باشد.

همچنین این افراد دارای هورمون های خشمگین کننده هستند! ولی این بدان معنای نیست که نمی توان با نوجوانان صحبت کرد.


بخش یک – مشخص کردن یک زمانی برای صحبت کردن

1. در حین شام خوردن یک بحثی را شروع کنید.


سعی کنید که یک زمان خانوادگی مناسبی تعیین کنید و همه افراد را تشویق کنید که در حین شام خوردن صحبت کنند.

از همه افراد بخواهید که تلفن همراه خودشان را خاموش کنند یا آن را در یک اتاق دیگری بگذارند. در این صورت شما خواهید توانست تمرکز مناسبی بر روی بحث مطرح شده داشته باشید.
از همه افراد یک سری سوالاتی بپرسید تا جواب بدهند؛

همچنین نباید در مورد پاسخشان قضاوت کنید. بر روی موضوعاتی همانند اتفاقاتی که در طول روز برای هر کسی پیش آمده است، برنامه های آینده ای که در مورد دوستانشان دارند یا صحبت های بیان شده در حین غذا خوردن متمرکز شوید.

سعی کنید که یک سری موضوعات "خنثی و بی طرفانه ای" را مطرح کنید تا منجر به ایجاد اختلاف یا دعوا نشوند.

همچنین سعی کنید که فرزند نوجوانتان را به عنوان یک فرد مشابه با سایر افراد بزرگسال در نظر بگیرید.

در مورد برنامه های تلویزیونی که همین الان می دیدند، یا کتاب هایی که می خواندند، یک سری سوالاتی از آنها بپرسید. فیلم ها یا کتاب های محبوب خودتان را به آنها بدهید تا استفاده کنند.

یک تاکتیک دیگری که در میز غذاخوری می توانید استفاده کنید، عبارت از پرسیدن اتفاقات مهمی است که در طول روز برای فرزندتان پیش آمده است. این اتفاق می تواند یک مورد ساده، همانند یک نمره امتحانی خوب یا یک جوکی باشد که یکی از دوستانش در حین ناهار خوردن گفته است.

همچنین این موضوع می تواند مربوط به موضوعات به روز باشد، همانند نشستن جستجوگر مریخ بر روی آن.

علاوه بر این می توانید اتفاقات مهم صورت گرفته برای خودتان را هم به اطلاع فرزند نوجوانتان برسانید. به صحبت های وی گوش دهید و هیچ اختلالی در حین آن ایجاد نکنید.

2. از زمانی که در ماشینتان سپری می کنید، به عنوان یک فرصتی برای صحبت کردن استفاده کنید.

در صورتیکه شما و فرزند نوجوانتان مدت زمان زیادی با هم در ماشین باشید، می توانید از این فرصت برای صحبت کردن با فرزندتان استفاده کنید.

برخی از رانندگان در حین صحبت کردن در طول رانندگی دچار حواس پرتی می شوند.

بنابراین سعی کنید فقط یک سری موضوعاتی مطرح کنید و بعد از آن به پاسخ های فرزندتان گوش دهید.

سعی کنید که یک بحث بی طرفانه و صریحی داشته باشید. شما می توانید در مورد محیط فعلی تان صحبت کنید ("آیا آن مردی که به چپ پیچید را دیدید؟" " این چراغ راهنمای ترافیک درست کار نمی کند؟"). همچنین می توانید بر روی موضوعات مبنایی مربوط به بحث متمرکز شوید؛

موضوعاتی همانند برنامه فرزند نوجوانتان برای شب، یا اینکه چه زمانی می خواهید به خانه برود.

3. در زمان مربوط به پیام های بازرگانی تلویزیون، با هم صحبت کنید.

اخبار شب را با هم ببینید و در حین پخش شدن پیامهای بازرگانی با هم صحبت کنید. در صورتیکه هر دو شما برنامه Netflix را دنیال می کنید، سعی کنید که مابین قسمت های مختلف آن با هم صحبت کنید.

می توانید در مورد اتفاقاتی که در آخرین صحنه صورت گرفته است و در مورد اتفاقاتی که فکر می کنید در قسمت بعدی خواهند افتاد، با هم صحبت کنید.

این کار باعث خواهد شد که شما و فرزند نوجوانتان یک موضوع مشترکی برای صحبت کردن داشته باشید و احتمالا یک فضای شوخ آمیزی مابین شما ایجاد خواهد شد. همین ارتباطات می توانند باعث شوند که فرزند نوجوانتان یک مقداری ساکت تر شود.

4. قبل از خواب با هم چت کنید. برخی از نوجوانان در طول شب راحت تر می توانند صحبت کنند.

در اتاق خواب آنها را بزنید و بپرسید که آیا وقت کافی برای صحبت کردن با شما را دارند. همراه با آنها در اتاقشان بشینید و قبل از آنکه بخوابند، در مورد روزی که پشت سر گذاشته اند یک سری سوالاتی بپرسید
یک روش دیگری که با استفاده از آن می توانید یک بحثی در طول شب با هم داشته باشید، عبارت از خوردن خوراکی با هم بعد از شام است.

این کار به آنها نشان خواهد داد که در طول شب می توانند با شما صحبت کنند. در صورتیکه بعد از زمانی که فرزند نوجوانتان به دوستانش اختصاص می دهید با او صحبت کنید، محافظه کاری کمتری خواهد داشت و اکثر موارد را به شما خواهد گفت.

سعی کنید که مکالمه خودتان را با استفاده از یک سری سوالاتی شروع کنید، سوالاتی همانند "خب، شب چطور بود؟" یا "زمانی که به بیرون رفتید، خوشحال به نظر می رسیدید. چطور بود؟" یا "از اینکه دوستتان را دیدم، خیلی خوشحال شدم. آخر شب کجا بودید؟"

از فرزند نوجوان خودتان بازجویی نکنید. سعی نکنید که یک برخورد خشنی با او داشته باشید یا از او بپرسید که در طول شب کجا بوده است.

در صورتیکه منتظر فرزند نوجوانتان باشید و به محض وارد شدنش به خانه یک برخورد خشنی از خودتان نشان دهید، احتمالا واقعیت را به شما نخواهد گفت.

در صورتیکه بعد از وارد شدنش به خانه خوراکی یا دسر به او بدهید، احتمالا به صورت عادی و صریح در مورد اتفاقات بیرون خانه با شما صحبت خواهد کرد.


بخش دو – یک ارتباط باز و مناسبی داشته باشید

1. سعی کنید در رابطه با موضوعاتی بحث کنید که فرزند نوجوانتان به آن علاقمند است.

صرف نظر از موضوعاتی که فرزندتان به آن علاقمند است – ورزش، موسیقی، مد، تلویزیون، بازی های ویدئیی، دوستان، کار مدرسه ای – باید به صورت صریح و رک در مورد آنها صحبت کنید.

سعی کنید که یک شنونده خوبی باشید و علاقه صادقانه خودتان را به مواردی که فرزندتان دوست دارد در مورد آن صحبت کند، نشان دهید.

یک قاعده سرانگشتی خوبی که در این شرایط می توانید استفاده کنید، عبارت از این است که دو برابر مدت زمانی که حرف می زنید، باید گوش دهید.

این کارتان باعث خواهد شد که فرزندتان فرصت زمانی مناسبی برای صحبت کردن در اختیار داشته باشد و باید در این مدت به علایق وی گوش دهید.

2. واکنش های خودتان نسبت به فرزند نوجوانتان را کنترل کنید.


افراد نوجوان به راحتی می توانند حرف هایی بزنند یا کارهایی انجام دهند که منجر به ناراحتی والدینشان می شود.

به جای اینکه به صورت احساساتی به کارها یا حرف های آنها واکنش نشان دهید، سعی کنید که بر روی خودتان کنترل داشته باشید.

پاسخی که ممکن است یک فرد نوجوان بیان کند، می تواند عبارت از متنفر بودن نسبت به اتفاقات مهم باشد یا اینکه کلا یک فرد بد اخلاقی باشد.

از طریق کنترل کردن واکنش های خودتان نسبت به افراد نوجوان می توانید ریشه مشکل یا مسئله موجود را کشف کنید.

همچنین این شرایط احتمالا منجر به کاهش دعوا و افزایش صحبت مابین شما خواهد شد.

3. اشتباهات خودتان را بپذیرید و عذرخواهی کنید.

انجام این کار می تواند سخت باشد، چرا که احساس خواهید کرد باید یک نقش خوب را در برابر فرزند نوجوانتان داشته باشید.

ولی در صورتیکه اشتباهات خودتان را تایید کنید، فرزندتان شما را به عنوان یک انسان و یک فردی که می توانند با آن رابطه برقرار کنند، در نظر خواهد گرفت.

در واقعیت تایید اشتباه و عذرخواهی کردن باعث می شود که یک الگوی خوبی برای فرزندتان باشید. "من متاسفم" یک جمله قدرتمندی است که یک نوجوان می تواند از والدین یا سایر افراد بزرگسال بشنود.

این ارتباط مثبت یک فرصت مناسبی را در اختیار فرزند نوجوان شما قرار خواهد داد تا نحوه راستگو بودن و احترام گذاشتن به طرف مقابلش را یاد بگیرد و حتی در حین مخالف بودن هم چنین رفتاری داشته باشد.

همچنین آنها یاد خواهند گرفت که در حین صبحت کردن در مورد احساساتشان با سایر افراد و از جمله با شما، اعتماد به نفس مناسبی داشته باشند.

4. نظر خودتان را بیان کنید، ولی از سخنرانی کردن یا عیبجویی کردن از فرزندتان اجتناب کنید.

این احتمال وجود دارد که فرزند نوجوانتان یک سری مواردی بگوید که شما با آن مخالف باشید. ولی باید از گفتن مواردی همانند "این یک تصمیم احمقانه ای است" یا "در مورد آن اشتباه می کنید" اجتناب کنید.

به جای آن سعی کنید که عقاید خودتان را با گفتن جملاتی همانند "من متوجه شدم که به چه دلیل این دیدگاه را دارید، ولی به نظر من ..." یا "من اینجا هستم که حرف شما را بشنوم، ولی در صورتیکه مشورت خاصی از من بخواهید، می توانم نظر خودم را بگویم" نظر خودتان را بیان کنید.

سعی کنید که صحبت خودتان را با اشاره کردن به احساسات فرزند نوجوانتان شروع کنید. "به نظر می رسد به دلیل اتفاقاتی که شب گذشته صورت گرفته است، ناراحت هستید."

استفاده از این جمله به جای سوال، باعث خواهد شد که نظرات شما به عنوان یک پیشنهاد به نظر برسد نه به عنوان یک تهمت.

به فرزندتان توجه کنید و به حرف هایش گوش دهید. موبایل خودتان را کنار بگذارید، تلویزیون را خاموش کنید، یا در را ببندید. فرزندتان باید احساس کند که می تواند به راحتی صحبت کند.

بعد از پایان یافتن صحبت فرزندان، کمک یا نصیحت مد نظرتان را بیان کنید. از او بپرسید که "آیا می توانم کمکی بکنم؟" یا "آیا می خواهی نظر من را هم بشنوی؟"

در اغلب مواقع نوجوانان برای صحبت کردن در مورد مشکلات و مسائل خودشان به یک فردی احتیاج دارند که به آنها اعتماد داشته باشد و به نظراتشان احترام بگذارد.

شاید آنها به دنبال پیدا کردن پاسخ یک مسئله یا یک راه حل ساده نباشند. بنابراین سعی کنید که به جای سخنرانی کردن برای آنها، به حرف هایشان گوش دهید.

5. از داد زدن، سرزنش کردن و لقب گذاشتن اجتناب کنید.

واکنش های خشمگینانه احتمالا منجر به پیشگیری از ایجاد یک مکالمه مفید مابین شما و فرزند نوجوانتان خواهد شد. این نکته را به یاد داشته باشید که می خواهید با فرزند نوجوانتان صحبت کنید، نه اینکه او را ساکت یا ناراحت کنید.


بخش سه – حفظ کردن ارتباط

1. به حریم فرزند نوجوانتان احترام بگذارید.


باید مکالمات تلفنی خصوصی را پشت در بسته انجام بدهید، ولی حتما باید در این رابطه یک سری قوانینی مشخص کنید.

برای مثال می توانید این قانون را بگذارید که نباید در نیمه شب یا بعد از شام تماس تلفنی داشته باشید.

از فرزند نوجوانتان که شب می خواهد به بیرون برود، بپرسید که می خواهد به کجا برود، ولی برای تایید کردن حرفش هر پنج دقیقه یک بار به وی زنگ نزنید.

از طریق تجاوز نکردن به حریم خصوصی فرزندتان، یک نوع احترام و اعتماد نسبت به وی قائل شوید. این کار باعث خواهد شد که فرزندتان تمایل بیشتری نسبت به گفتن فکر ها و احساساتش به شما داشته باشد.

نکته مهمی که وجود دارد، عبارت از احترام گذاشتن به حریم خصوصی فرزندتان از طریق یک سری کارهای کوچک می باشد. این کار می تواند زدن در اتاق خوابشان قبل از ورود به داخل آن یا اجازه گرفتن قبل از ورود به حمام باشد.

سعی نکنید که سر زده و در زمان های مختلفی از روز وارد اتاق فرزند نوجوانتان شوید. یک زمان مشخصی را با فرزندتان هماهنگ کنید تا در آن زمان تعیین شده در مورد نمره آخرین امتحان و تمیز کردن اتاق با هم صحبت کنید.

سعی نکنید که همواره مراقب فرزندتان باشید، چرا که این کار می تواند منجر به ایجاد دعوا مابین شما شود.

در صورتیکه عادت داشته باشید که در حین شام خوردن یا در زمانیکه در ماشین هستید در مورد این مسائل صحبت کنید، در طول این زمان های معمول با او صحبت کنید.

2. در برخی از تصمیم گیری های مهم، یک سری مشورت هایی به فرزندتان ارائه دهید.

تصمیم گیری برای رفتن به یک کشور دیگر یا تصمیمات مالی مهم تاثیر قابل توجهی بر روی زندگی فرزندتان خواهد داشت. بنابراین به جای دخالت نکردن در تغییرات مهم زندگی فرزندانتان، سعی کنید که به آنها مشورت دهید.

در رابطه با تصمیماتشان با آنها صحبت کنید و به نظرات آنها گوش دهید؛ این کار نشان خواهد داد که شما به نظر آنها اهمیت می دهید.

همچنین این کار باعث خواهد شد که این تغییر آسیب کمتری برای فرزندتان داشته باشد و به وی کمک خواهد کرد تا خودش را با تغییر موجود انطباق دهد.

3. مواردی که فرزند نوجوانتان به شما بیان کرده اند را به افراد دیگر نگویید.

از طریق محرمانه نگه داشتن مکالماتتان، یک اعتمادی مابین خودتان و فرزندتان ایجاد کنید. همواره این کار را انجام دهید، مگر اینکه احساس کنید که در رابطه با مشکل مطرح شده از طرف فرزندتان، حتما باید با همسرتان یا سایر افراد صحبت کنید.

در صورتیکه حرف های خصوصی فرزندتان را به سایر افراد بگویید، ممکن است که رابطه مابین شما از بین برود.

در نتیجه فرزندتان یک بار دیگر در مورد بیان کردن تفکرات یا نظرات محرمانه اش با شما، ریسک نخواهد کرد. سعی نکنید که از طریق افشاء سازی حرف های محرمانه فرزندتان به اعتماد وی خیانت کنید.

توصیه:


  • [--]این نکته را در نظر داشته باشید که برخی از نوجوانان هیچ تمایلی به صحبت کردن با والدینشان ندارند.
    [--]احساساتی که خودتان در دوره نوجوانی داشته اید را در نظر بگیرید. به جای اینکه سعی کنید با قلدری یا اذیت کردن فرزندتان را وادار به صحبت بکنید، سعی کنید که صریح باشید و همواره در دسترس فرزندتان قرار داشته باشید. ممکن است که وی در برخی مواقع بخواهد با شما صحبت کند.




  • [--]به روز رسانی شده در: 29 مارچ 2019